Μεσημέρι Τετάρτης 17 Φεβρουαρίου 2010 ώρα 14:00. Από το γραφείο Πολιτικής Προστασίας της Νομαρχίας ενημερώθηκα πως η κατάσταση λόγω των πλημμυρών στο χωριό Μάνδρα του Δήμου Ορφέα, γίνεται όλο και πιο δραματική και τα νερά απειλούν να εισβάλλουν και στα σπίτια των κατοίκων του χωριού. Μάλιστα μία από τις πιθανότητες που μελετούνται είναι να σκεπαστεί με νερά το οδόστρωμα της Ε.Ο. Αλεξ/πολης-Ορεστιάδας.
Εδώ και αρκετές ημέρες μαθαίναμε για το πολύ σοβαρό πρόβλημα που προέκυψε σε αρκετά σημεία του Νομού μας και έχει να κάνει με την αυξημένη στάθμη των νερών του ποταμού Έβρου λόγω των δυνατών βροχοπτώσεων και χιονοπτώσεων που είχαν σημειωθεί το προηγούμενο διάστημα στην ευρύτερη περιοχή. Ένεκα της ημέρας (Τετάρτη απόγευμα, που οι υποχρεώσεις των περισσοτέρων μας είναι λίγες) και μετά από αρκετά τηλέφωνα και μέσα σε λίγη ώρα μία μικρή ομάδα αποτελούμενη από επτά μέλη του Δικτύου μας, αποφάσισε να μεταβεί στη Μάνδρα ώστε να παράσχει όποια βοήθεια της ζητηθεί. Πράγματι με τα Ι.Χ. μας φθάσαμε λίγο μετά τις 16:00 στο χωριό όπου βρισκόταν και άλλες Εθελοντικές ομάδες καθώς και οι αρμόδιες αρχές. Αφού μείναμε για λίγο αποσβολωμένοι από το μέγεθος της καταστροφής, παρουσιαστήκαμε στον υπεύθυνο Αξιωματικό της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, ο οποίος μας ανέθεσε το γέμισμα τσουβαλιών με άμμο τα οποία θα χρησίμευαν ως μικρά αναχώματα σε αυλές σπιτιών ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι ζημιές. Αμέσως με χαμόγελο και περίσσια διάθεση πιάσαμε δουλειά γεμίζοντας σακιά ακόμη και με τα χέρια. Μέλη της Λέσχης 4Χ4 Ορεστιάδος ανέλαβαν να τα μεταφέρουν με τα οχήματά τους όπου υπήρχε ανάγκη μέσα στο χωριό. Κάτω απ' το ψιλόβροχο τελειώσαμε σχετικά γρήγορα το έργο μας και περιμέναμε για νέες εντολές.
Στο καφενείο του χωριού αρνητική εντύπωση μας προκάλεσε η εικόνα μερικών κατοίκων του χωριού που αντιμετώπιζαν την όλη κατάσταση με χαλαρότητα παίζοντας χαρτιά (προφανώς τα σπίτια τους ήταν από την επάνω μεριά του δρόμου...). Σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε και η αφελέστατη ερώτηση ενός εκ της ομήγυρης: "Εσείς τι κονομάτε από αυτό που κάνετε. Ή μήπως ήρθατε για να πάρετε μόρια για να μπείτε στην Πυροσβεστική;". Στη χώρα μας προφανώς ο καθένας αντιλαμβάνεται τον Εθελοντισμό με διαφορετικό τρόπο και σίγουρα μέσα στο πλαίσιο της νεοελληνικής νοοτροπίας που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κονόμα. Ανάλογη εντύπωση είχε προκαλέσει μια παρόμοια εικόνα στη φωτιά του Αετοχωρίου το Σεπτέμβριο του '09. Μερικές εκατοντάδες μέτρα από τα μέτωπα της φωτιάς σε ένα από τα τελευταία σπίτια του χωριού ένας κάτοικος έπλενε αμέριμνος το αυτοκίνητό του... Θυμάμαι ακόμη αυτή την εικόνα και είμαι σίγουρος πως τη θυμάμαι για πολλά χρόνια ακόμη.
Οι ώρες περνούσαν και στον τόπο άρχισαν να καταφθάνουν αρκετοί αρμόδιοι ώστε να πραγματοποιηθεί σύσκεψη και να αποφασιστούν οι επόμενες ενέργειες. Στα πρόσωπα όλων και κυρίως των τοπικών "αρχόντων" μπορούσες ξεκάθαρα να δεις την αγωνία αλλά και την αγανάκτηση. Αγωνία για τις περιουσίες που χάθηκαν ή κινδυνεύουν, αλλά κυρίως από φόβο μήπως κάτι πάει στραβά και θρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές. Αγανάκτηση γιατί τόσα χρόνια βλέπουμε να παίζεται το ίδιο έργο με μοναδική πολιτική ενέργεια την απόδοση αποζημιώσεων (κάτι πρόσφατο μας θυμίζει αυτό). Στις 19:30 πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη με παραβρισκόμενους την Γ.Γ. Περιφέρειας Αν. Μακεδονίας και Θράκης κ. Θ. Κόκλα, τον Αντινομάρχη Έβρου κ. Μ. Κογιομτζή, το Δήμαρχο Ορφέα κ. Ευ. Πουλιλιό, εκπροσώπους των Σωμάτων ασφαλείας και Εθελοντικές ομάδες. Έπειτα από αυτή αποφασίστηκε να εκκενωθούν όλα τα σπίτια που βρίσκονται στις παρυφές του λόφου ώστε κατά τη διάρκεια της νύχτας να μην απειληθούν ανθρώπινες ζωές. Σίγουρα το να αφήνεις το σπίτι σου μέσα στο οποίο γεννήθηκες ή δημιούργησες με κόπο δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο για έναν άνθρωπο μεγάλης ηλικίας.
Επίσης οι υπεύθυνοι του πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού μας παραχώρησαν την αίθουσα του παλιού σχολείου ώστε να περάσουμε εκεί τη νύχτα μας δίπλα στην παραδοσιακή σόμπα με ξύλα που τόσο γλυκιά ζέστη εκπέμπει! Αφού βολευτήκαμε ξεκινήσαμε την κουβέντα πάνω σε διάφορα θέματα που αφορούσαν τον εθελοντισμό, τα έργα που θα μπορούσαν να γίνουν ώστε να μην έχουμε και του χρόνου τα ίδια προβλήματα, το νομοσχέδιο για τους αλλοδαπούς, τον αγωγό πετρελαίου, τα χρυσωρυχεία και πολλά άλλα. Κάτι τέτοιες στιγμές πραγματικά τις λατρεύω και σίγουρα έχουν εκλείψει από τις συνήθειες των νέων. Είναι πολύ όμορφο να συζητάς χωρίς εμπάθειες και με ηρεμία και να ακούς διαφορετικές απόψεις. Δυστυχώς κάποια στιγμή η συζήτηση διακόπηκε αφού μας ειδοποίησαν πως μπορούσαμε να γυρίσουμε σπίτια μας καθώς όπως φαινόταν η κατάσταση έβαινε προς εκτόνωση.
Ψιλόβροχο και ομιχλώδες τοπίο, πήραμε το δρόμο της επιστροφής με τη συνειδήσή μας ήσυχη πως δεν μείναμε αμέτοχοι σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας... Τώρα σηκώνουμε τα μανίκια για την δενδροφύτευση που ετοιμάζουμε για την παγκόσμια ημέρα Δασοπονίας στις 21 Μαρτίου 2010. -Γ.Β.
Σας έχουμε και φωτογραφίες κάνοντας κλικ εδώ!
